NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W POPRZEDNIM ODCINKU...
Gdy kurz opadł,
jedno życie ocalało,
a inne zostało stracone.
Starzy wrogowie wyrównują dawne rachunki,
a gangster planuje zemstę.
Para detektywów siedzi w ciszy,
a nastolatka nawiązuje relację.
Kłamstwo wychodzi na jaw, a konsekwencje są oczywiste.
Ktoś prosi o przysługę,
a kobieta wkracza na niebezpieczną ścieżkę.
Jeszcze jeden, proszę pana?
- Chyba już zamykają. - Bzdura. Georges!
Dwa razy to samo dla nas.
Proszę?
Za rogiem jest knajpa otwarta do szóstej.
Matka mówiła, że po drugiej nic dobrego się nie dzieje.
Nigdy nie spotkała Rodneya.
Codziennie za to dziękuję.
- Nie podrywam cię. - Wiem.
- Naprawdę. - Wiem.
Chciałeś wszystkich przelecieć.
To mnie obraża.
Chyba jesteśmy kumplami.
- Ja wymiękam. - Daj spokój.
To już twój problem, że nie wiesz, jak iść do domu.
Chyba „kiedy”.
Nie.
Mamy happy hour!
TANIEC NA STOLE
To bardzo zły pomysł.
Podobnie jak samobójstwo.
On był już staruszkiem.
Dożył dość sędziwego wieku.
Dlaczego...
czuję, że mógł żyć dłużej?
Narodziny to agonia,
życie jest ciężkie,
a śmierć okrutna.
Nie proś mnie o wyjaśnienia.
Użalasz się nad sobą, a to do ciebie niepodobne.
Mam żałobę.
Nie dla ciebie taki luksus.
Dlaczego?
Ponieważ...
masz wnuka.
Yuto ma synka.
Trzeba go uratować.
Twój mąż nie żyje,
a mój jest na drugim końcu świata.
Kto inny się tego podejmie?
Wyborna kawa.
Dzięki, kupiłam za rogiem. Mielą ziarna na zamówienie.
Kosztuje trochę więcej, ale warto.
Przykro mi z powodu waszego taty.
Był dobrym człowiekiem.
Zasługiwał na lepszych synów.
Wszystko gra, pilnowałam go.
Nie chciałem uciec.
Pod moją nieobecność masz nie wyściubiać nosa z pokoju.
Brytyjska policja chce mnie widzieć.
- Po co? - A jak ci się wydaje?
Zabierz ze sobą Taki.
- Dlaczego? - Będziesz mniej podejrzany.
Nie wiemy, czy jestem.
Na pewno.
Radzi, żebym wziął Taki.
To nie jest najgorszy pomysł.
Powiem, że kaleczysz angielski.
Może być twoim...
Jak to było?
Tłumaczem.
Widzisz?
Już nim jest.
Albo mnie po prostu wydaj.
Twój wybór.
Yuto mówił, że to tutaj.
Dziewczyna ma na imię...
Eiko?
To córka yakuzy, dla którego pracował Yuto.
Mój syn nie był yakuzą.
Był gangsterem.
Wmawiaj sobie, co chcesz, ale wiesz, że to nieprawda.
No dobrze, Eiko.
I maleńki Sora.
Musimy mieć dokąd go zabrać.
Znam pewne miejsce.
Rozmawiałaś z matką i babką?
Tak.
Wspominałaś im o...
Strzelaninie i o tym,
że zamknąłeś wujka Yuto w sypialni u jakiejś kobiety?
Nie, nie wspominałam.
To nie jest właściwy czas.
Powodzenia, jak już nadejdzie.
Twój dziadek nie cierpiał.
Odszedł w spokoju.
Nie pożegnałam się z nim.
Powinniśmy to zrobić.
Tacy już jesteśmy.
Pani Mori, przyjechałem po ciało pani teścia.
Stypa się zakończyła? Nie będzie więcej gości?
Nie było żadnych gości.
Chwileczkę.
Musimy się gdzieś udać.
Chcę, żeby mąż był z nami.
Jutro po ceremonii otrzyma pani prochy.
Jeśli chce je pani rozsypać...
Nie mamy tyle czasu.
Skremujcie go dzisiaj.
- Pani Mori, obawiam się, że to... - Młody człowieku.
Mój mąż urodził się na wsi jako piąte z siedmiorga dzieci.
Troje zmarło jako niemowlęta,
a dwoje nie dożyło 30 urodzin.
Walczył z biedą, później z biurokracją...
a na końcu z rakiem.
Tylko ten go pokonał.
Zanim się pan urodził, on już przeżył tysiąc żyć.
Proszę wykonać swoją pracę.
Mamy pewne plany.
Łamiemy prawo?
Nie.
Ale...
Lepiej nie mówmy jeszcze mamie?
Nasz detektyw został postrzelony w Tokio.
W międzyczasie pojawił się ten mężczyzna...
w strzelaninie w Soho.
Według nas...
zamordował tego człowieka,
Saburo Endo, Japończyka z Londynu.
Musisz coś powiedzieć.
Nie wiedziałam, że jest aż tak źle.
Spytaj go, czy Interpol ma te zdjęcia.
On pyta, czy zdjęcia trafiły już do Interpolu.
Tak, czekamy na jakieś wieści.
Według naszych informacji Saburo był krewnym
znanego bossa yakuzy z Tokio: Shina Endo.
Endo może mieć związek z różnymi brutalnymi incydentami,
łącznie z tym, w którym ucierpiał mój detektyw w Japonii.
Muszę coś powiedzieć...
Saburo, yakuza, Tokio i Shin Endo,
kimkolwiek są, niech myśli, że tłumaczę.
Czy wujek może zostać w domu Sarah?
Nie używaj jej imienia. Nie mam nic przeciwko.
Powiedz, że Endo jest podejrzany w wielu sprawach,
ale nie uważamy, żeby śmierć bratanka miała coś z nimi wspólnego.
Shin Endo jest podejrzanym, ale według policji
to nie ma związku ze śmiercią jego bratanka.
Bratanek bossa yakuzy został zamordowany,
a podejrzany zjawia się na wojnie o Soho
między Abbotem a Albańczkami.
To musi być powiązanie, nie uważa pan?
Wiem, że wujek dopuścił się złych rzeczy.
A twoja „koleżanka” jest policjantką.
Myślę, że ci na niej zależy.
Yakuza, Abbot, Soho. Bla bla. Tłumaczę.
Powiedz, że yakuzy nie interesuje Londyn.
Yakuzy nie interesuje Londyn.
Wszystko się zmienia.
Jak się panu podobają zajęcia?
- Podejrzewa cię. - Bardzo.
- Niby czemu? - Powiedz, że bardzo mi się podobają.
Podobają mu się zajęcia.
Ma dość niski poziom jak na specjalistę pańskiej rangi.
Spodziewaliśmy się młodszego detektywa.
Jestem wielkim, głupim detektywem z Anglii i zadaję durne pytania
o idiotyczne rzeczy, bo jestem zbyt głupi, żeby się domyślić.
Wybacz.
Powiedz mu, że zastąpiłem kogoś, kto się rozchorował.
Nagle zachorował.
Dobrze, że chodzi pan na wykłady.
Skoro pański angielski jest tak kiepski.
Dziadkowi nagle się pogorszyło?
Od dawna chorował.
Wiedziałeś, że może umrzeć, zanim wrócimy?
Zajmuje się pan yakuzą w Tokio?
Wiedziałeś, prawda?
Tak.
W tym temacie czuje się pan jak ryba w wodzie, co?
Co mam odpowiedzieć?
Powiedz mu, że wcale się tu tak nie czuję.
Twój szef wie, że jest jakiś związek, ale go nie rozgryzł.
Zrobi to.
Dowie się, kim jest Yuto i że to twój brat.
Kończy ci się czas, Kenzo.
Japonia to dla niego wyrok śmierci.
Brytyjska policja i tak go odeśle.
Nie mogę go wydać...
Zamordował człowieka.
Jako policjant mam obowiązek postawić go przed sądem,
ale jako brat muszę go chronić.
To niewykonalne.
Z nią wszystko gra?
Mój tata nigdy nikogo nie przytulał, aż urodziła się moja córka.
Nie spodziewałem się, że zna wyrażenie „kocham cię”,
dopóki jej nie zobaczył.
Bardzo się kochali,
a ona się z nim nie pożegnała.
To moja wina.
Może nie jest za późno.
Martwiliśmy się o ciebie, gdy się dowiedzieliśmy.
Straciłem większość ludzi.
Policja zajęła mój bar i dom.
Zamrozili mi konta w banku.
Przykro mi.
Bywało gorzej, wyliżę się.
Powinniśmy omówić fazę drugą.
Fazę drugą?
Z moją pomocą stworzył pan sobie fortecę w Tokio.
Londyn jest teraz spalony.
Czas na mój przyjazd, jak ustalaliśmy.
Ach tak.
Panie Abbot.
Zna pan naszą kulturę?
Wiem, że macie niewykorzystany rynek.
Wart miliardy.
To biznes, a co pan wie o kulturze?
Nie ma pan o niej żadnego pojęcia.
Nic pan nie wie o moim świecie.
Wszyscy bardzo doceniamy pana pomoc,
ale nigdy nie było tu dla pana miejsca.
Yuto Mori pana okłamał.
Posłuchaj, stary skurwielu.
- Mieliśmy umowę. - Do widzenia.
Jedziemy nad morze!
Bardzo dziękuję, ale nie.
Odpierdolcie się!
Co tu się wyprawia, Boże drogi?
Zmarł dziadek Taki i chcemy złożyć mu hołd nad morzem.
W pubie się nie da?
Uwielbiał morze.
Spoko.
Ledwo żyłeś, jak cię ostatnio widziałem.
Nie umarłem.
Świetnie. Mam trzy pytania o auto.
Przegrałaś zakład? Mogę prowadzić? Jest tu radio?
Nie, nie i tak.
Stój!
Taki, proszę za mną.
- Gdzie jesteśmy? - Annie.
Dziewczyna z twoich snów.
- Nie uciekaj. - Halo?
Wpuść nas, cipo.
- Cześć. - Hej.
Byliśmy obok i chcemy cię zaprosić na drinka w tym tygodniu.
Dla was znajdę czas.
Znajdzie dla nas czas. To chcieliśmy usłyszeć.
Dodatkowa prośba: masz może...
Mam pewną zasadę co do wyjazdu z miasta. Nigdy z trzeźwym umysłem.
To twoja zasada na wszystko.
- Wisisz mi. - Po wieki.
Wychodzimy.
Pa.
- Gotowi? - Tak.
Zanieśmy światłość na prowincję.
HOTAKA
Boli cię?
Trochę.
Zostawiłem papierosy w aucie.
Sarah ma kluczyki.
Yuto chce coś wziąć z samochodu.
Dobrze.
Dziękuję.
Mam.
Powinienem był cię obudzić, gdy dzwonił tata.
Przepraszam.
Już po wszystkim.
Myślał, że mówi do ciebie, a mówił do mnie.
Co mu powiedziałeś?
Że był dobrym ojcem.
I że niedługo wrócisz.
Czyżby?
Niedługo wrócę do domu?
Nie oddam cię yakuzie
i nie wydam brytyjskiej policji.
Nie wiem, jaka czeka cię sprawiedliwość,
i nie mnie o niej decydować.
Dziękuję.
Nie zmarnuj swojego życia, Yuto.
Zrób to dla mnie.
Kto chce się napić?
Ja prowadzę. Mała lampeczka wina?
Dla mnie kufel piwa.
Lubię.
Zbyt długo tu siedzisz.
Sok pomarańczowy.
Weź dla nas wódkę z colą. Idę na kupkę.
Zanieść?
Dziękuję.
To była piękna ceremonia.
Proszę. Na zdrowie.
Myślę, że pierwszy raz widzą tylu Japończyków.
Pewnie myślą, że to inwazja. Dobrze, że nie masz miecza.
Za naszego ojca...
i dziadka, Hotakę Moriego.
Będziemy o tobie pamiętać.
Próbuję sobie wyobrazić, jaki był, ale wiem, co masz na myśli.
Masz nowego kandydata na randkę.
Kurczę, myślałam, że to odwołałam.
Jasne, jasne. No pokaż go.
To pewnie nikt fajny.
Chcę zobaczyć.
Pokaż!
- Pokaż! - Przestań.
Całkiem niezły ten tatusiek.
Atrakcyjny pan w średnim wieku.
Lipna fotka niegroźnego seksualnie prawnika.
- Wystarczy. - Lider i założyciel
małej, acz pełnej zapału grupy Chippendalesów.
- Łapiemy. - Usiadłbym mu na twarzy za friko.
Usiadłbym mu na twarzy za friko.
Przystojny. Umówisz się z nim?
Nie sądzę.
Wielkie nieba. Chwytaj dzień, Sarah. Kutasa też.
- Co piszesz? - Kwestię o siadaniu na twarzy.
- Rodney! - Żartuję.
Zapraszam go na randkę.
Proszę. Podziękujesz, jak znowu będziesz mogła chodzić.
- A ty dokąd? - Do toalety.
Jedno z nas się pomyliło.
Nie wziąłeś za dużo prochów jak na jedno popołudnie?
A ile powinienem wziąć?
- Wcale? - Ciekawe.
Nie znamy się za dobrze, ale dzięki.
Może chcesz z kimś o tym porozmawiać.
Nie ma takiej potrzeby.
Kolega odpisał?
- Tak. - Zainteresował się.
Jesteście singlami bez zobowiązań.
Chodźmy.
Nie wychodźmy razem, powiedzą, że się bzykaliśmy.
Przymknij się!
Zaczekaj.
Co jest?
Unikasz mnie.
Widziałam, co zrobiłeś mieczem tamtemu człowiekowi.
Zrobiło mi się niedobrze.
Nie uważasz, że powinieneś ponieść karę?
Nie ja o tym decyduję.
Ale tak.
Być może.
Czemu nie zgłosisz się na policję?
Mam zbyt wiele niedokończonych spraw.
Ten, którego zabiłeś, też miał.
Nie jest ci z tym źle?
Jest.
To dobrze.
Lepiej ci teraz, gdy pożegnaliśmy się z dziadkiem?
Nie wiem.
To nie twoja wina, że cię przy nim nie było.
To, że to nie moja wina, nie znaczy, że nie mogę czuć się winna.
To bardzo mądre.
Jesteś jak mały Budda.
Spadaj.
Za dużo czasu tu spędziłaś.
Kurwa!
Jestem, kurwa, Kate Winslet!
Yuto niedługo wyjedzie.
Jak tylko wydobrzeje.
Ty wyjedziesz razem z nim, prawda?
Pieprzyć Anglię!
Dziękuję.
- Pa. - Tylko spokojnie, okej?
- Odstaw dragi na jakiś czas. - Psiarnia.
- Dokładnie. - Nie martw się o mnie, mała.
Pańscy wrogowie wykorzystują sytuację.
Nasi kapo nie żyją.
Tanaka żywcem spłonął w samochodzie.
Już niosę drinki.
Saito dostał kulkę w barze z karaoke.
To wojna.
Ikushima zginął we własnym domu.
Sugimoto zatłuczono młotkiem.
Tracimy kontrolę.
Jakieś wieści z Londynu?
Mori kontynuuje śledztwo.
Posłanie go tam było błędem.
Zlecę moim ludziom dokończenie sprawy w Londynie.
Sprowadzenie Moriego nie powstrzyma już tej wojny.
Oczywiście, że nie powstrzyma.
Wszystko wymknęło się spod kontroli.
Przyniósł wstyd mojej rodzinie i zapłaci za to.
Mam tylko nadzieję, że tego dożyję.
TU ANNIE. RODNEY DAŁ MI TWÓJ NUMER. CO JUTRO ROBISZ?
Jebać to.
To ja, Rodney.
Jestem na Leicester Square.
To ja. Odbierz!
Odbierz telefon!
Nie mogę!
To ja. Jesteś na mieście? Wyszłaś?
Halo?
Jak to odsłuchasz,
podasz mi numer gościa, od którego masz towar?
Proszę, proszę.
Piekielnie przewidywalne.
Nie powinieneś właśnie tańczyć w barze?
Wszystkie zamknięte, skarbie.
No więc?
Gdzie wszyscy dzisiaj byli?
Byli zajęci.
Szkoda.
Tak już jest w tych czasach.
Słońce wschodzi.
Nie lubisz tego.
Ptaki śpiewają.
To najgorsze odgłosy na świecie.
No nie wiem.
Mnie się nawet podobają.
Co robisz?
Wychodzę, kochanie.
W takim stroju?
Tak.
Tam, gdzie idę, nie ma nic ładnego.
Żadnych klejnotów i sukien.
Nie idź.
Muszę, skarbie.
Kochałem cię.
Cóż...
Na tym polega tragizm tej sytuacji.
Przyszedłeś tu sam?
Tak.
No proszę.
Ja też.
To herbata.
A to koka.
Wymiana.
Zabierz to ode mnie.
Masz jakąś rodzinę? Możesz do kogoś zadzwonić?
Jestem sam.
Nieprawda.
- Co ty robisz? - Wychodzę.
Dokąd?
Poznałam pewną dziewczynę, Angielkę.
Chcę się z nią spotkać.
Spotkasz się ze znajomymi w domu.
W domu nie mam przyjaciół.
Chcę się spotkać z tą dziewczyną.
To zły pomysł.
Lubię ją.
Na pewno jest fajna, ale nie zgadzam się.
Ona mi się podoba, tato.
Ach tak.
To jakaś nowość.
Niezupełnie.
Nie powstrzymasz mnie.
Powstrzymam.
Jestem od ciebie większy i mogę cię do czegoś przywiązać.
Nie wiem o tobie tylu rzeczy, prawda?
Podoba ci się tutaj.
Tutaj bardziej lubię samą siebie.
Ja cię lubię niezależnie od miejsca.
Wróć przed dziewiętnastą.
Pisz do mnie co dwie godziny.
Dziękuję.
Nie wiem, jak tam wejdziemy, żeby nas nie zauważyli.
Staruszka i kobieta w średnim wieku.
I co z tego?
Już jesteśmy dla nich niewidoczne.
Przyszłyśmy posprzątać pokoje.
Nie mamy na to całego dnia.
Nie zapomnijcie o kuchence.
Yuto napisał, że ktoś po mnie przyjdzie.
Nie mówił, że będzie to jego matka.
Bardzo lekkie to dziecko.
Dobrze je karmisz?
Oczywiście.
Po co pakujesz tyle rzeczy?
Mały ich potrzebuje.
Wystarczy mu ciepły koc i pierś matki.
Wszystko inne to zbytek.
Zrozumiem, jeśli zechcesz zmienić zdanie.
Dziękuję, ale muszę stąd spierdalać.
Chcesz, żeby dziecko nauczyło się takich słów?
Co się tutaj dzieje?
Nie zatrudniamy sprzątaczek.
Próbujesz uciec?
Ostry z niego zawodnik.
Hej, babciu.
Odłóż dziecko i wynoś się.
Zanim się zdenerwuję.
Do swojej matki też tak się odzywasz?
Moja matka robi to, co jej się każe.
W takim razie daj nam jej adres,
to pojedziemy ją uratować.
Nikt nie będzie nikogo ratował.
Stójcie!
Uciekajcie!
Dźgnęłaś mnie!
Hiroshi!
Ona ucieka!
Już wiem, po kim Taki to ma.
Musimy zmienić samochód, bo ojciec będzie nas szukał.
Sora potrzebuje fotelika.
Potrzymam go na kolanach.
Potrzeba odpowiedniego fotelika.
Nie ma nic lepszego niż opieka babci.
Chyba że pędzi się 120 na godzinę,
- wtedy przydają się pasy. - Ty...
nie masz szacunku dla starszych.
Gdyby miała pani takiego ojca, też by pani nie miała.
Pół godziny drogi stąd jest wypożyczalnia.
Jutro?
Tak.
Już czas.
Kiedy wrócisz?
Niedługo.
Cokolwiek się stanie...
Rei zasługuje na to, żeby wiedzieć, co myślisz.
Dokąd jedziemy?
Do domku na wsi.
Tam będziemy bezpieczne.
Kiedy wróci Yuto?
On ze mną nie rozmawia, skarbie.
Skąd miałabym wiedzieć?
Miałem wszystko pod kontrolą.
Żona mnie przygarnęła i znów mogłem widywać dziewczynki.
Było dobrze.
KLUB DZIECIĘCY W KAŻDĄ SOBOTĘ O 10.00
Nic mnie nie sprowokowało.
Nic się nie stało. Po prostu...
znów się zaczęło.
Obudziłem się pewnego ranka i długo nie myśląc,
poszedłem kupić prochy. To tyle.
Przekreśliłem 11 miesięcy życia.
Nie wiem dlaczego.
Bo nienawidzisz siebie?
Miałeś coś fajnego, ale skrewiłeś,
bo nienawidzisz siebie i myślisz, że jesteś nikim.
Być może.
Teraz mówi Terry.
- Zaczekaj na swoją kolej. - On ma rację.
Czasami cholernie sobą gardzę.
Jesteś wartościowym człowiekiem, jak my wszyscy.
Szczerze mówiąc, to niezbyt.
Bez urazy, ale Terry wybrał narkotyki zamiast swoich dzieci.
Nie próbujmy na siłę uświęcać Terry’ego.
Nie osądzamy innych.
Osąd to nie jest rzecz, przed którą można uciec.
Jest wszechobecny.
Drogi Terry, zjebałeś, tak jak my wszyscy,
którzy nie potrafimy być szczęśliwi ani zadowoleni.
Ktoś przychodzi i pomaga nam stworzyć nasz mały świat,
aż nadchodzi ten nieuchronny moment,
gdy rozbijamy go na milion kawałków, bo tacy już jesteśmy.
Taką mamy metodę i dlatego siebie nienawidzimy i ćpamy.
Żadna filozofia.
Wybaczcie, jestem Rodney i jestem ćpunem.
Oczywiście.
Cześć, Rodney.
Taki poszła na randkę z dziewczyną.
Co ty na to?
Przyniosła wstyd naszej rodzinie.
Nie mam córki.
Nie wiem. Pozwolić jej na szczęście?
Odpisałam tamtemu facetowi.
Zaprosił mnie na drinka.
I co ty na to?
Na co?
O mojej randce z tym gościem. Co o tym myślisz?
Możesz robić, co si się podoba.
Wiem.
Nie chcę, żebyś wyjechał.
A ja, żebyś szła na randkę.
Możemy o tym porozmawiać.
Jesteśmy dorośli. To nie zniknie, nie boję się uczuć.
Przez długi czas żyłem jak w klatce.
Ty masz do niej klucz i możesz otworzyć drzwi.
Nie jestem szlachetnym człowiekiem,
ale się staram.
Klatka i klucz nie istnieją, Kenzo. To twoje życie.
To życie moje, twojej żony i córki, a my wszyscy...
próbujemy znaleźć prawdę w tym pomieszaniu z poplątaniem.
Tak już jest.
Nie wiem, co robić.
Ja wiem.
Jak ci minął pierwszy dzień? Pomogło ci?
Nie zawstydzaj mnie przy innych ćpunach.
Możemy cię odprowadzić?
Tak, ale muszę natychmiast zjeść pizzę.
Byłeś kiedyś w Londynie?
Co ty tutaj robisz?
Byłem u ciebie ostatnio.
Wiem.
Czego chcesz?
Jest podejrzany o morderstwo. Brał udział w bitwie o Soho.
- Nikt tak nie mówi, ja pierdolę. - Nieważne.
Chciałem cię uprzedzić z uprzejmości.
Zanim to zgłoszę.
Czego chcesz?
Robię to, co powinienem.
Czyż nie tak należy?
Ian...
Ian!
TATA
Napisy: Agata Martelińska